Έψαχνα τι θέλω να πω .. γενικά .. εννόω έψαχνα το μήνυμα που φέρω. Και ο Νίκος το είπε:
“μας φώναζε διαρκώς πως δεν στεκόμασταν στο ύψος του εαυτού μας…πως ξοδευόμασταν σε ένα συνεχές πρέπει δίχως να γνωρίζουμε τη θέση του,το βάρος του και την ουσία του…πως βαφτίσαμε τα πρέπει μας θέλω και νικήσαμε σε λάθος μάχη…κι ύστερα όταν ησύχαζε, τον κοιτούσαμε να ζεί…έτσι απλά…όχι σπουδαία αλλά απλά…και γινόταν όμορφος…και μας κυρίευε η ζήλια…και συμφωνούσαμε οτι πρέπει να ζήσουμε…πρέπει…”
Ο Νίκος είπε:
μας φώναζε διαρκώς πως δεν στεκόμασταν στο ύψος του εαυτού μας…πως ξοδευόμασταν σε ένα συνεχές πρέπει δίχως να γνωρίζουμε τη θέση του,το βάρος του και την ουσία του…πως βαφτίσαμε τα πρέπει μας θέλω και νικήσαμε σε λάθος μάχη…κι ύστερα όταν ησύχαζε, τον κοιτούσαμε να ζεί…έτσι απλά…όχι σπουδαία αλλά απλά…και γινόταν όμορφος…και μας κυρίευε η ζήλια…και συμφωνούσαμε οτι πρέπει να ζήσουμε…πρέπει…
Το θεώρησα εξαιρετικό, και θα μπορούσα να το ονομάσω και το “Μανιφέστο του Καθένα Μας”, και ταυτόχρονα σα μου θύμισε και λίγο τους λόγους που ο Socrates drunk the conium.
Όντως εξαιρετικό. Μπράβο στο Νίκο που το είπε. Μπράβο και σ’εσένα Μάνο μου που το μετέφερες.
Το διαβάζω ξανά και ξανά. Πολύ μου άρεσε.
Να ‘σαι καλά Σικελία! Σε ευχαριστώ για το σχόλιο. Και ο Νίκος πιστεύω πως θα χαρεί όταν το δει!