Klein. Mein.
by salamandra
Άμα σταματήσω να είμαι ζωνταντός,
δεν θα είμαι και ζωντανός
Άμα δεν υπάρχει λόγο να αναμένω την ημέρα που έρχεται
δεν θέλω καν να την δω
ΥΓ: όταν η αγάπη συναντάει τον Μ. και αυτός δεν γυρνάει την πλάτη, μόνο μεγάλα πράγματα συμβαίνουν.
Παιδιά ξεχαστήκαμε. Και δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε. Η ξεχασομάρα, οδηγεί στην χαζομάρα, και στην σάρα, την μάρα, την παλιά την κουκουνάρα. Ντου! Ντου χαστ, ντου χαστ μιχ. Rammstein, το νέο τους single λογοκρίθηκε επειδή περιείχε πορνό. Πω, πω! Το φαντάζεστε; πορνό! Δηλαδή, έλεος τώρα, μεγάλοι είμαστε πια. Ποιός δεν κάνει sex; μήπως οι παπάδες, μήπως οι πολιτικές, μήπως οι άγιοι, οι άγιες, και οι αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών; Μήπως οι πρωθυπουργοί, οι πολιτικοί, οι κληρικοί, οι δικηγόροι και οι μεγάλοδικαστές που δικάζουν τα αδέκαστα; μήπως οι μπάτσοι, μήπως τα γουρούνια, ή μήπως δεν κάνουν οι δολοφόνοι;
Ο Άνθρωπος κάποτε φώναξε να του βάλουν παράθυρα στην νέα του οικεία: την Γη. Και ο ξυλουργός έφτιαξε τα παράθυρα όπως του τα παράγγειλε ο Άνθρωπος και τα έβαλε. Και από τότε ο Άνθρωπος βλέπει μέσα από αυτά τα παράθυρα. Και μέσα από το παράθυρο — την κλειδαρότρυπα της Φύσης — άρχισε να παρατηρεί, και να τα καταγράφει. Κατέγραψε πως καλπάζουν οι ζέβρες, πως αργοβατούν οι ελέφαντες, πως οι νυχτερίδες κοιμούνται ανάποδα από αυτόν, και πως τα λιοντάρια βρυχώνται. Ό,τι περνούσε από το παράθυρο του το κατέγραφε λεπτομερώς και με ακρίβεια. Μέχρι που γέμισε το υπόγειο του, και το σαλόνι του από σημειώσεις. Αφού δεν μπορούσε να χωρέσει πια στην μικρή του καλύβα στην μέση της απέραντης Δημιουργίας, σκέφτηκε πως έχει γράψει πολλά. Και ξεκίνησε να τα φυλλομετρήσει. Αφού τα τελείωσε, διάβασε μερικά, αναφώνησε με την σοφεία των καταγραφών του (όπως ο Βιβλικός Θεός κοιτάει τα έργα του), κάθησε για λίγο στο παράθυρο και ατένισε την φύση (το Έργο των Καταγραφών του), μετά γύρισε στα χαρτιά του, και αναφώνησε πως είναι Σοφός! Οτιδήποτε περνούσε από εκείνη την στιγμή και πέρα από το παράθυρο του, το σύγκρινε με τις σημειώσεις του, και όταν δεν ταίριαζε, το έλεγε “παράλογο”. Δεν πολυμιλούσε στους φίλους του για αυτό (ναί, τώρα βγήκε πως έχει και φίλους, όπως όταν ο Καιν εξορίστηκε σε γειτονική πόλη της Εδεμ) γιατί η κρίση της λογικής του έλεγε πως δεν μπορεί να συμβαίνει αφού δεν είναι στις σημειώσεις του. Αυτή η κρίση της λογικής του, τον οδηγήσε στην σημερινή λογοκρισία, και έτσι όταν κάτι δεν το καταλαβαίνουμε, το φοβόμαστε μήπως μας χαλάσει την ησυχία της υπάρξης μας, συνταρράξει τον μικρόκοσμό μας, το λογοκρίνουμε, το προσπερνούμε, και το συνθλίβουμε στην ανυπαρξία.
Για αυτό, είναι αλήθεια: οι άνθρωποι δεν κάνουν sex, ούτε έχουν φετίχ. Απλά αναπαράγονται, σε ιεραποστολικά χριστιανική στάση ..
Ως πότε θα επιλέγουμε τους ακίνδυνους για τη ψυχή μας και θα αποφεύγουμε αυτούς που μας συνταράζουν .. ; (via Τζένη)
Μετά από έξι(!) χρόνια επιτέλους ξεφορτώνομαι το Gallery2, την εφαρμογή που διαχειριζόταν τις online φωτογραφίες μου. Ήταν βαρύ, προσέφερε 100.000 πράγματα από τα οποία δεν χρησιμοποιούσα σχεδόν κανένα, ήταν αργό, και μου έκανε την ζωή δύσκολη. Τον τελευταίο χρόνο σχεδόν βαριόμουν να ανεβάσω φωτογραφίες, μόνο και μόνο για να μην έρθω σε επαφή μαζί του.
Τα πράγματα αυτό το Σαββατοκύριακο άλλαξαν! Αφιέρωσα τρεις ώρες περίπου, και βρήκα το Zenphoto, μία εφαρμογή λίγο σαν το Flickr, μόνο που την κάνεις εγκατάσταση μόνος σου, και έχεις την ησυχία σου. Το καλύτερο βεβαίως-βεβαίως είναι ο σχεδιασμός της σελίδας του, που είναι πραγματικά Zen! Τουλάχιστον εμένα μου δημιουργεί μία αίσθηση ηρεμίας όταν φυλλομετρώ και κοιτάω τις φωτογραφίες, ενώ όταν δημιουργώ ένα νέο άλμπουμ και προσθέτω φωτογραφίες, δεν μου παίρνει παρά ελάχιστο χρόνο! Ούυφφφ, ανακούφιση!
Για τους καλοπροαίρετα περίεργους, είστε ευπρόσδεκτοι να τσεκάρετε ιδίοις όμασοι τα αποτελέσματα της αλλαγής (μαζί με τις φωτογραφίες του καλοκαιριού που θα μπαίνουν σιγά-σιγά).
Το καλοκαίρι ζεί μέσα μας. Μην λές “και του χρόνου”, ούτε να μετράς άλλες 300 μέρες. Α, μην κοιτάς νοσταλγικά τις φωτογραφίες που τράβηξες με αραχνούφαντα φορέματα που έκρυβαν λίγα από τα κάλη σου. Το καλοκαίρι, τα σοκάκια που περπάτησες, και τα σανδάλια που φόραγες θα είναι πάντα μαζί σου. Βάλε λίγη μουσική, άνοιξε τα παραθυρόφυλα, άσε τους γείτονες να σε δουν γυμνή στην σκιά. Άσε τους ψίθυρους της μουσικής να ξεφύγουν κάτω από την πόρτα σου. Κάνε ένα ντουζ, πιες από ένα ιδρωμένο κολονάτο ποτήρι άσπρο κρασί, και περπάτα στις μύτες των ποδιών. Περπάτα στην αρχή αργά, σήκω στις μύτες σιγα-σιγά, και κάνε μία στροφή. Φέρε το ποτήρι στα χείλη και αφέσου να αισθανθείς τις αισθήσεις σου. Κάνε άλλη μια στροφή, αργά. Πάρε μία μεγάλη αναπνοή. Κάθησε όπως είσαι γυμνή στην σαλονοτραπεζαρία, και αναλογίσου την ζεστασιά της ζωής. Άναψε και ένα μακρύ λεπτό ντελικάτο τσιγάρο. Αναλογίσου το πως ο ήλιος έκαιγε το δέρμα σου, και πως η θάλασσα σε δρόσιζε. Πως ο άνεμος ανακάτεβε τα μαλλιά σου. Πως το γλυκό νερό μαλάκωνε το δέρμα σου, και πως ήταν το ποτό σου το βράδυ από εκείνο το μπαλκονάκι που είχε θέα κάτω τον κολπίσκο. Είναι όμορφη η νύχτα, διαφωνείς; Ιδίως όταν αφουγκράζεσαι το ρολόι της Γης. Που δεν έχει ούτε χρόνο ούτε δείκτες. Και έτσι η νύχτα θα σε νανουρίσει, και καθώς σε βλέπει θα νανουρίζεται και εκείνη.
Τα καλοκαίρια είναι για τους πλούσιους στην καρδιά. Οι υπόλοιποι, ας αγοράσουν τρίκυκλο.
Recent Comments