Monthly Archive for January, 2009

Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο Ενικός

Published on 1 year, 1 month ago in Memorabilia and Σημειώσεις. 1 Comment

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ’ όλα αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν
Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η.
Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί ακούνε την νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί

Η λυρική σκηνή των Ελλήνων

Published on 1 year, 2 months ago in (Μανι-Μανι)φέστα. 0 Comments Tags: , , .

Αυτή η λυρικότητα των ραδιοφωνικών παρουσιαστών είναι το κάτι άλλο. Μιλούν για πονεμένους άνθρωπους, γεμάτους συναισθήματα που η ζωή τους έφερε αλλιώς, ανήμπορους να κάνουν μπρος ή πίσω, εγκλωβισμένους σε ένα παρόν βεβαρυμένου παρελθόντος, και μέλλοντος εκλείποντος. Η μουσική υπόκρουση των εκπομπών εννοείται πως υποστηρίζουν και επικροτούν τα του παρουσιαστή λελαλημένα.

Οι εκφωνητές θα σας πουν πως αισθάνεστε, και θα κάνουν αναφόρα στο πως αισθάνονται όλες οι κοινωνικές τάξεις, αφενός επειδή είναι ουμανιστές, αφετέρου ώστε να πιάσουν όση περισσότερη ακροαματικότητα γίνεται. Από φυλακισμένους, και ταξιτζήδες, 16 άρηδες στο peak της εφηβείας, αναρχικούς, πολιτικούς και σερβιτόρους, οι εκφωνητές σερβίρουν όλα τα κοινωνικά στρώματα με ένα “ανθρώπινο” πρόσωπο, πασπαλισμένο με κατανόηση και ευλαβικότητα στα προβλήματα του σύγχρονου Έλληνα. Πάραδοξο: το 1920, και το 2000 ο ‘Ελληνας είχε και έχει ακριβώς τα ίδια προβλήματα. Πρόβληματα σχέσεων, μηδενικά λεφτά, μη αναγνώριση των δεξιοτήτων του, αβέβαιο μέλλον και την “ταβέρνα”, το “καπηλειό”, το “μπαράκι”, όπου θα ξεροστάλιαζε με τις ώρες και θα άφηνε το λειψό του παραδάκι για να ξεχάσει τα παραπάνω, ώστε την άλλη μέρα να είναι έτοιμος να φάει την μούτζα και από το άλλο μάγουλο.

Με συντροφιά του τους αντιστοίχους Έλληνες που γράφουν στις εφημερίδες, στα περιοδικά, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και προ πάντων συνυπάρχουν στον κοινωνικό του περίγυρο, ο Έλληνας  χτυπάει το κεφάλι του στους τέσσερεις τοίχους της ζωής, και όταν τελικά τους σπάει αναφωνεί: “Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα”. Εγκλωβισμένος στις δοξασίες του λαού του[0], σηκώνει τα χέρια ψηλά, και παρ΄ ό,τι πολεμά με νύχια και με δόντια, η κούραση επέρχεται μερικά χρόνια αργότερα για να καταλήξει να αναπαύεται στις πικροδάφνες του καναπέ του και να δει την ζωή καλωπισμένη μέσα από τηλεοπτική σειρά.

Ένας φίλος, μου είχε πει πριν δυο χρόνια αρκετά εύστοχα: “Ο ήλιος και η θάλασσα είναι πολύ ακριβά αξεσουάρ.” – Φάουστ μου θυμίζει λίγο τώρα που το ξανασκέφτομαι ..

[0] πως τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, και πως ο ένας δεν φέρνει την αλλαγή.

Shhhάρκα

Published on 1 year, 2 months ago in Memorabilia and Σημειώσεις. 0 Comments


Share the love with M from MTVShorts2 on Vimeo.