Monthly Archive for June, 2008

Βρυξέλλες και το γλωσσικό βραχυκύκλωμα

Rue Bruxelloise en Bandes DessinnesΤι γίνεται, όταν ένας Έλληνας με έναν Γάλλο που έρχονται από το Άμστερνταμ καταφθάνουν στις Βρυξέλλες;

Το λιγότερο είναι το γλωσσικό βραχυκύκλωμα! Με τον Σ. (που είναι Γάλλος) μιλάγαμε Αγγλικά, μιας που με τα χρόνια μου βγαίνουν πιο εύκολα. Εκείνος στα Αγγλικά του επιμένει να κρατάει την Γαλλική του προφορά αν και προσπαθεί να την αποβάλλει. Όταν ερχόμασταν σε επαφή με Βέλγους όμως, η κατάσταση απογειωνόταν! Άκουγαν τα Αγγλικά με Γαλλική προφορά, και μας ρωτούσαν από που είμαστε. Ο Σ. τους έλεγε πως ερχόμαστε από το Amsterdam, και έτσι εκείνοι ετοιμαζόντουσαν να μας μιλήσουν στα Ολλανδικά. Έλα μου ντε όμως που εμείς δεν έχουμε φτάσει ακόμη σε επίπεδο ολοκληρωμένης συνενόησης στα Ολλανδικά; Καταλήγαμε να μιλάμε στα Γαλλικά. Όταν μπύρες έπερναν τον έλεγχο, εκείνοι μου μιλάγαν Γαλλικά, και εγώ τους απάνταγα στα Αγγλικά. Η κουβέντα συνέχιζε στα Αγγλικά, μέχρι κάποιος άλλος να πέταγε μία λέξη στα Γαλλικά για να συνεχίσουμε στα Γαλλικά. Σε κάποια φάση μιλούσαν μόνοι τους στα Φλαμανδικά και εγώ και ο Σ. απλά χορεύαμε..

Ένα διαπολιστικό πανηγύρι ήταν το Couleur Cafe Festival το οποίο το χάρηκα όσο δεν πήγαινε. Οι Βρυξέλλες καταπληκτικές και χαλαρές όσο δεν πάει. Οι Βέλγοι ευδιαθέτοι και αεράτοι. Τους πάω πολύ! Μείναμε σε ένα πολύ ωραίο hostel, στο Auberge de Jeneusse Jacques Brel.

Α! Να πάτε και σε μία αγορά που έχει, αλλά δεν θυμάμαι το όνομα που είναι σαν το δικό μας Μοναστηράκι και μπορείς να βρεις να αγοράσεις από μαχαιροπήρουνα (σκουριασμένα), βίδες, πίνακες, καθρέφτες, πίπες, ποδήλατα, χαλιά, νατήλια, καναπάδες και έπιπλα απο μπαμπού!

A plus.

ΥΓ: Περισσότερες φωτογραφίες, μπορείτε να βρείτε στην Γκαλλερύ μας.

Ελληνικές Cult ταινίες

Ξεκίνησα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, και κόλησα! Ο Ελληνικός Κινηματογράφος έχει πολύ καλές ταινίες να προσφέρει, αρκεί να τις δείτε με Ελληνικό μάτι. Μέχρι ώρας έχω δει αυτές:

Κεκαρμένοι (Κουρεμένα Κεφάλια) (1986)

Μάρτης του ‘53. Ο Εμφύλιος έχει τελειώσει αλλά η τρομοκρατία συνεχίζεται. Πέντε πρόσωπα θα αφηγηθούν τις εμπειρίες τους, ο καθένας από τη μεριά του, από τη ζωή σ΄ ένα στρατόπεδο, μία μικρογραφία της κοινωνίας.

Εμπειρίες από καθημερινούς καταναγκασμούς, από τις επισκέψεις στο τοπικό πορνείο, από προσπάθειες διατήρησης μια κάποιας αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού που πνίγονται στο αίμα και τη βία από τη Στρατονομία. Πέντε ζωές συναντώνται και συγκρούονται ανάμεσα στην εκρηκτική κατάσταση που έχει οδηγήσει η συσσώρευση μιας σειράς γεγονότων. Ο καθένας θα ακολουθήσει τον δρόμο του, τις επιλογές του, ανάλογα με τα γεγονότα και την προσωπική του ωριμότητα… Ο καταπιεσμένος μπορεί πολύ εύκολα να γίνει ΕΣΑτζής… Πολύ εύκολα!

Το στρατόπεδο, το πορνείο, η κοινωνία. Πέντε ιστορίες – μια τραγωδία. Η ταινία αποτελεί μια καταγγελία για την εξουσία της βίας και τη βία της εξουσίας στα στρατόπεδα και στην επαρχία της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Χωρίς έντονο διδακτισμό, αλλά με φανερό το μήνυμα της, μεταφέρει το ομώνυμο λογοτεχνικό έργο του Κάσδαγλη, και κινείται μέσω σκληρών διαπιστώσεων από την εικονογράφηση στην άμεση καταγγελία. Η φόρμα του προσπαθεί να ενσωματώσει ετερόκλητα στοιχεία, από τον ωμό νατουραλισμό, το φανταστικό και την ηθογραφία μέχρι το συμβολισμό και το παράλογο.

Ο σκηνοθέτης παίζει με τον κόκκο στο φιλμ για να μας βάλει στη μιζέρια του στρατοπέδου, με το φλουτάρισμα για να μας βάλει στην καθημερινότητα του πορνείου, και με το νουάρ ( στην ιστορία του “Ψηλού” ) για νας μας βάλει στην αγριότητα της ψυχής του…

Και Δύο (2) Αυγά Τουρκίας

Ένας νέος για να αντιμετωπίσει τα οικονομικά του προβλήματα, πηγαίνει στην Τουρκία για να αγοράσει χασίς, εκ μέρος του θείου του, από έναν Τούρκο έμπορο (Πιατάς), που αυτός όμως έχει τα δικά του προβλήματα…

Ρεβανς (1983)

Η ταινία αναφέρεται στην επανάσταση ενός τριαντάχρονου, που αποκηρύσσει τον προηγούμενο τρόπο ζωής του όταν έρχεται αντιμέτωπος με την απειλή του θανάτου, στη διάρκεια ενός σεισμού, κι αρχίζει να αναζητάει οτιδήποτε δεν είχε αποκτήσει. Πρώτη του σκέψη ήταν η Εύα, η καλύτερη του φίλη, με την οποία ήταν χρόνια ερωτευμένος. Η σχέση που φτιάχνει μαζί της τελειώνει εξαιτίας της αποτυχίας του να σεβαστεί την προσωπική της ζωή. Μετά από μια περίοδο έντονης μοναξιάς, δίνουν στη σχέση άλλη μια ευκαιρία, μόνο που αυτή τη φορά φτιάχνουν ένα ερωτικό τρίγωνο. Οι κινηματογραφικές φαντασιώσεις του, όμως, παραμένουν το μόνο του καταφύγιο, αφού δεν έχει καταφέρει ακόμα να πάρει αυτό που θέλει. Το μόνο πράγμα που ξέρει σίγουρα είναι πως πρέπει να αρχίσει να ζει, με την πραγματική έννοια της λέξης.

Εαν έχετε άλλες να προτείνετε, παρακαλώ τα ποπ-κόρν σας και στα σχόλια!

Ρότερνταμ και Χάγη

Η αλήθεια είναι πως όταν ζείς κάπου δεν ασχολείσαι πολύ με τα αξιοθέατα της πόλης/χώρας που βρίσκεσαι. Η καλύτερη ευκαιρία για να γίνεις “τουρίστας” στην πόλη σου είναι να σε επισκευτεί κάποιος που να μην την έχει ξαναδεί.

Έτσι έγινε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο που ο Λάζαρος με επισκέφτηκε για λίγες μέρες και ήθελε να τριγυρίσει το Άμστερνταμ και την Ολλανδία. Δεν είχε πολλές μέρες, οπότε το πρόγραμμα φορτώθηκε λίγο παραπάνω, αλλά χαλάλι. Είδα πράγματα που δεν θα είχα προκόψει να δώ.

Άμστερνταμ:

  • Εκτός από την πολύ ωραία βόλτα στην πόλη με τα πόδια
  • μην παραλείψετε να πάρετε και τα καραβάκια για μία βόλτα στα κανάλια. Εαν ο καιρός είναι καλός, θα πάθετε πλάκα! (είναι καλύτερα να το κάνετε μεταξύ Άνοιξη και Φθινόπωρο)

Ροτερνταμ:

  • Απλά βγείτε από το Rotterdam Centraal, τον κεντρικό σταθμό των τραίνων, περπατήστε λίγο πιο κάτω και θα βρείτε το Τουριστικό Γραφείο, το οποίο είναι ανοιχτό και τις Κυριακες. Ζητήστε τους να σας δώσουν έναν χάρτη με την διαδρομή. Θα σας πάρει περίπου 2 ώρες και θα έχετε δει το κέντρο του Ροττερνταμ.
  • Όταν φτάσετε στην Erasmusbrug, (Γέφυρα του Έρασμου), πάρτε το καραβάκι για μία “κρουαζιέρα” στο μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου! (ναι, είναι του Ρόττερνταμ). Δεν είναι τίποτα το φανταστικό, αλλά αξίζει τον κόπο. Περίπου 10Eur κοστίζει..

Χάγη:

  • Φτάσαμε αργά και δεν είχαμε χάρτη. Πηγαίνετε στο Δημαρχείο, το οποίο είναι 5 λεπτά δρόμος από το Den Haag Centraal (HS). Από εκεί εαν συνεχίσετε ευθεία, θα βγείτε στον κεντρικό δρόμο της αγοράς. Στο τέλος του δρόμου στρίψτε αριστερά και θα βρεθείτε σε μία πλατεϊτσα, που εαν είστε τυχεροί μπορεί να έχει συναυλία υπαιθρια. Πολλά γλυκά μαγαζάκια είναι γύρω από την πλατεία. Μετά την πλατεία, μικρά σοκάκια ξεκινάνε με εμπορικά μικρά μαγαζιά, καφετέριες και μπαράκια. Μην λησμονήσετε να τα τιμήσετε!
  • Τέλος, και το καλύτερο (για εμένα) ήταν η Promenade/Boulevard, που πρέπει να πάρετε το τραμ 1 και το 9. Ρωτήστε τον οδηγό που πρέπει να κατέβετε, αλλά είναι προς το τέλος του δρομολογίου. Εκεί είναι λες και κατεβαίνεις στο Φαλιράκι της Ρόδου. Μία τεράστια παραλία με άμμο και άπειρα κοχύλια και μαγαζιά κατά μήκος της παραλίας που μπορείτε να απολαύσετε το ποτό σας ή και το βραδυνό σας βλέποντας τον ήλιο να δύει. Ο ουρανός είναι καταπληκτικός εαν δεν έχει συννεφιά!

Παλιά ελληνικά

Να το βάλω εδώ, για να το θυμάμαι:

Σταθμός με παλιά ελληνικά τραγούδια

Έτσι, για κανά απόγευμα όταν αγναντεύω τα λειβάδια με τον καφέ, είναι ωραία να τα ακούς καθώς διαβάζεις καμιά δημοσίευση.. ή απλά χαζεύεις..

Είσαι απασχολημένος;

- Είσαι απασχολημένος;

- Ναι, ο εαυτός μου με απασχολεί συνέχεια.

Αχ, σας ξέχασα!

Να μου επιτρέψετε να σας ζητήσω μία συγγνώμη που σας ξέχασα. Δεν έχουμε γράψει κάτι σημαντικό σε αυτή την ρημαδο-σελίδα εδώ και κάμποσο καιρό. Η αλήθεια είναι πως είμουν διακοπές. Και όταν είσαι διακοπές, δεν είναι ότι δεν έχεις internet, είναι ότι δεν έχεις χρόνο να ασχοληθείς με μαλακίες.

Αν κάτσεις και τα βάλεις κάτω και σκεφτείς πότε γράφεις στο ρημαδο-blog σου, είναι όλες αυτές οι στιγμές που είσαι μόνος σου. Όταν θέλεις να ξεθυμάνεις. Όταν έχεις μία ισορροπημένη κοινωνική ζωή, τι να το κάνεις το blogging? Μπορείς να πηγαίνεις και να μιλάς στους φίλους σου ή στους ανθρώπους σου και είσαι μπαμ.

Μήπως και σε ενδιαφέρουν τα Google Analytics όταν είσαι διακοπές; Ή μήπως καίγεσαι για το ranking όταν πίνεις καφέ με την κοπέλα σου στην παραλία και εκείνη φοράει το μπικίνι της; Ή μήπως ιδρώνεις  να ανεβάσεις φωτογραφίες όταν παίζεις ρακέτες ή πίνεις ούζα όταν δύει ο ήλιος; Μην τρελαθούμε τώρα..

Άντε να βάλουμε καμιά μουσική κι ας χαρούμε το ηλιοβασίλεμα.. ο χρόνος περνά!