Έμεινα εκστασιασμένος από το Δουβλίνο, γιατί εαν και η πρωτεύουσα της Ιρλανδίας, κάπως το περίμενα πως θα ήταν παρόμοιο με μεγαλουπόλεις της Μ. Βρετανίας. Λάθος μεγάλο. Έχει ένα μικρό κέντρο (ή τουλάχιστον έτσι το εξέλαβαν τα πόδια μου) με μία κεντρική περιοχή (επίσης στο κέντρο, κάτι σαν κέντρο του κέντρου), όπου βρίσκονται όλα τα εστιατόρια και τα μαγαζιά. Ο εμπορικός του δρόμος δεν είναι πολύ διαφορετικός από την Ερμού της Αθήνας (για να βάζουμε τα μέτρα και τα σταθμά) και δεν απέχει πολύ από το μέρος που είναι τα εστιατόρια και οι pubs.
Στις pubs, και στα clubάκια του, μπορείτε να απολαύσετε να παίζουν live τοπικές μπάντες, ή καθώς περπατάτε μπορεί να βρείτε ένα μπουλούκι κόσμου μαζεμένους γύρω από μία παρέα που να παίζει μουσική και να πουλάνε τα cd τους. Η πώληση των cd γίνεται με ενδιάφερον τρόπο: έχουν ανοίξει το κουτί της κιθάρας οπού ο κόσμος ρίχνει χρήματα (εάν θέλει). Μέσα στο κουτί επίσης έχουν και κάμποσα cd. Έχουν κολήσει και ένα χαρτί στο μέσα μέρος του καπακιού του κουτιού (θεέ μου, που είναι τα ελληνικά μου;) που λέει: “Cd, 10 euros”. Ρίχνεις 10 ευρώ, και παίρνεις το cd. Καθαρά self-service. Ούτε μηχανήματα, ούτε τίποτα. Και από πίσω η μπάντα να παίζει μοντέρνα ιρλανδική μουσική[0]! Κορυφαίο!
Η περιόχη που συνήθως γίνονται αυτά είναι η πολιτιστική περιοχή που ονομάζεται και Temple Bar. Ήταν Κυριακή όταν περιπλανώμενος εκεί κοντά στο Temple Bar, και πιο συγκεκριμένα στην οδό Fishamble St. και Lord Edward St. βρήκα ένα γωνιακό μαγαζάκι που έπεζαν τοπικές μπάντες. Ζεστή ατμόσφαιρα (εαν εξαιρέσεις τον κρύο πορτιέρη – αλλά ίσως να έφταιγα και εγώ), οι μπύρες να ρέουν και μπάντες με χιούμορ. Δυστυχώς έχασα την ιστοσελίδα και το όνομα του μαγαζιού μέσα στις Guiness που ήπια.. Χαλάλι!
Ερώτηση: “Είναι η Guiness διαφορετική στο Δουβλίνο;” – Ε, λοιπόν για να πω την μαύρη μου αλήθεια, δεν κατάλαβα διαφορά. Πείτε ότι θέλετε, αλλά εμένα μου φάνηκε η ίδια. Α! Και πλήρωνα την κάθεμιά τους 4.70Eur. Όχι, για να μην παραπονιόμαστε στην Ελλάδα πως μας κλέβουν.
Και μιας που μίλησα για μπύρες: Πρέπει να πιείτε Oyster Stout! Βρείτε ένα από 4, 5 Porter House Breweries που υπάρχουν στο Δουβλίνο και δοκιμάστε τις μπύρες τους! Είναι όλες, μία και μία. Η Oyster Stout ομοιάζει στην Guiness χρώμα και στην υφή, αλλά είναι πιο δροσιστική και πιο “μεταξένια”, πιο “ανάλαφρη”. Αλλά μην κολήσετε σε αυτήν, έχουν 7 διαφορετικές!
Τέλος, όσον αφορά το φαγητό στο Δουβλίνο: τύφλα να έχουν τα αρνιά! Έχουν ολοκληρωμένη κουζίνα, και εαν δεν πάτε σε κανά κυριλέ εστιατόριο που όπως σε όλα τα κυριλέ εστιατόρια σερβίρουν μερίδες για γυρίνους (εαν όχι τους ίδιους τους γυρίνους), τότε θα φάτε καλά, και θα βαρυστομαχιάσετε αλά Ελληνικά. Η τύχη ήταν με το μέρος μου και ανακαλύψαμε τυχαία το Ο’Neils. Εαν καταφέρετε και φάτε το burger τους, σας παρακαλώ αφήστε μήνυμα! 4 άνθρωποι το παράγγειλαν, οριακά το έφαγαν αφού ίδρωσαν (κυριολεκτικά!) και τα υπόλοιπα του πιάτου τα άφησαν ανέγγειχτα! Μόνο ένας θαρραλέος το κατάφερε! Έπινε Guiness, βλέπετε: My Guiness, My Goodness! … Επίσης, μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε Irish Stew που είναι κάτι σαν σούπα με αρνί και όταν σας ρωτήσουν εαν θέλετε επιπλέον πατάτες και λαχανικά, πείτε απ’ όλα. Ανακατέψτε τα, και απολαύστε την καλύτερη σούπα που έχετε φάει ποτέ! Μπορείτε να ξαναφάτε του χρόνου τώρα! Το Irish Beef Stew είναι ακριβώς το ίδιο με διαφορετικά λαχανικά και αντί για αρνί, έχει χοιρινό. Το πιάτο με κοτόπουλο είναι επίσης εξαιρετικό. Τα σάλια μου τρέχουν που τα ξαναθυμήθηκα..
Αποκλείεται βέβαια να μην χαζέψτε και τον 120 μέτρα στύλο που έχουν σηκώσει στο κέντρο της πόλης!
[0] μεταξύ άλλων, έχετε ακούσει μίξη reggae και ιρλανδικής μουσικής; ζηλέψτε: έχω το cd!
Recent Comments