Αρκετά με την μοντέρνα Τέχνη!
Η Νέα Σχολή της Λειψίας είναι εδώ: ενωμένη δυνατή! Είδα κάποια εργά καλλιτεχνών που προέρχονται από αυτή και έπαθα πλάκα στο Stedelijk Museum.
Παρακαλώ απολαύστε και αναθεώρηστε για την σύγχρονη Τέχνη!
Monthly Archive for March, 2008
Κατά λάθος έπεσα στο άθρο του Υγρού-Πύρ για την περιβόητη ταινία του Ολλανδού ακροδεξιού πολιτικού Γκέερτ Βιλντερς (Geert Wilders) προέδρου του PVV, που πραγματεύεται το Κοράνι και το Ισλάμ. Η ταινία είναι μικρού μήκους, περίπου 14 λεπτά. Μπορείτε να την βρείτε ένα ψάξετε στην αγαπημένη σας μηχανή αναζήτησης για Fitna, ή εαν ακολουθήσετε τους συνδέσμους στο “Fitna: Η λογοκριμένη σελίδα“. Στον ίδιο σύνδεσμο θα βρείτε επίσης μια εμπεριστατώμενη περιγραφή της κατάστασης, όπως επίσης συνδέσμους για άλλα ελληνικά άρθρα. Ο λόγος που δεν την αναρτώ εδώ είναι γιατί είμαι κατά της ταινίας.
Ο λόγος; Διότι πιστεύω πως είναι καθαρή προπαγάνδα κατά του Ισλάμ και μάλιστα με πολύ ωμό και τραχύ τρόπο. Κάνει προπαγάνδα, όταν την ίδια ώρα όλη ιστορία της τρομοκρατίας έχει δημιουργηθεί από την Αμερική και τα συμέροντα της που η Ευρώπη ευχαριστώς απολαμβάνει. Δηλαδή πάμε και τα κάνουμε σκατά και μετά ζητάμε και τα ρέστα; Αλλά αυτό δεν είναι το σύνθημα της Αμερικής; - “Διαίρει και Βασίλευε”.
Όσο για αυτό που διερωτάται το Υγρό-Πύρ για το πως θα αντιδράσει ο αριστερός προοδευτικός κόσμος για την ελευθερία της έκφρασης στην Τέχνη, έχω να πω (χωρίς να αντιπροσωπεύω τον αριστερό προοδευτικό κόσμο) πως η συγκεκριμένη ταινία δεν είναι τέχνη και δεν έχει να κάνει με την ιστορία του Δανού σκιτσογράφου που δολοφονήθηκε επειδή απεικόνησε τον Μωάμεθ ως καρτούν. Είναι καθαρή προπαγάνδα που χρησιμοποιεί τεχνικές που καταγγέλει. Εκτός εαν ξεκινήσουμε να ορίζουμε και τα προεκλογικά σποτάκια της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ως “τέχνη”.
Το σημαντικό είναι πως διαφαίνεται η αρχή ενός νέου είδους φανατισμού. Ενώ η σημερινή Ευρώπη είναι λιγότερο φανατισμένη με την επικρατούσα Θρησκεία, φαίνεται να συσπειρώνεται κατά του Ισλαμ. Και ενώ ζούμε σε μία τεχνοκρατική εποχή, όπου η λογική και η επιστημή επικρατεί, πολύ φοβάμαι μήπως δούμε Σταυροφορίες τύπου Μεσαίωνα!
Μία φευγαλέα (αλλά και τρομακτική) σκέψη μου πέρασε περί Ηθικής. Δεν πάει πολύς καιρός που διάβαζα την “Πραγματεία περί Αθεολογίας” του Μισέλ Ονφρέ, όπου ο συγγραφέας κατηγορούσε πως η σημερινή Ηθική ακόμη στηρίζεται στην Ηθική που δίδαξε η Εκκλησία. Ο Ονφρέ υποστήριζε πως ακόμη και ακρο-αριστερές προσεγγίσεις στην Ηθική δεν κατάφεραν να ξεφύγουν – αν όχι “αντιγράψουν” – την Ηθική που πλάσσαρε η Εκκλησία. Ο λόγος που ίσως ήταν τόσο καυστικός βέβαια μπορεί να οφείλεται στο ότι έχει ο ίδιος συγγράψει ένα βιβλίο περί Ηθικής και να ήθελε να το λανσάρει, αλλά ας το παραβλέψουμε προς το παρόν.
Το ζητημά λοιπόν που προκύπτει, όπως ίσως να έχετε ήδη αντιληφθεί είναι φιλοσοφικό: τι γίνεται στην περίπτωση που δύο Ηθικές αντικρούονται; Η Ηθική του Ναζισμού καταπολέμηθηκε με όπλα, το ίδιο και η Ηθική του Κομμουνισμού. Η Κίνα δεν έχει μπει ακόμη στο παιχνίδι γιατί ακόμη βγάζουν λεφτά και κάνουν μούγκα, αλλά όπου νάναι μου φαίνεται θα ξεκινήσει να γίνεται λόγος και για τους Κινέζους. Δεν είναι πλέον θέμα ρατσισμού, είναι θέμα αντικρουόμενων Ηθικών.
Και πραγματικά τι μπορεί να γίνει σε μία τέτοια περίπτωση; Πως μπορούμε να αλλάξουμε την Ηθική που πιστεύουμε; Πως δυο άνθρωποι μπορούν να ζήσουν αρμονικά έχοντας διαφορετικούς κανόνες ηθικής; Στο κάτω-κάτω της γραφής, η Ηθική εγγυάται την συνοχή μιας κοινωνίας, είναι η συγκολλητική της ουσία. Ειδάλλως μάλλον θα είχαμε σφαχτεί όλοι αναμεταξύ μας.. Ποιό δικαστήριο μπορεί να πει: “Α, αυτή η Ηθική είναι σωστή και αυτή είναι λάθος”;
Ζούμε τις πρώτες αναταράξεις της Παγκοσμιοποιήσης; Ίσως.. Ενδιαφέροντες καιροί έρχονται..
Τα σχόλια με το παραπάνω ευπρόσδεκτα!
Για όσους έχουν πρόβλημα να βρίσκουν έαν κάποια ξενόγλωσσα βιβλία έχουν μεταφραστεί ή εκδοθεί στα Ελληνικά, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου είναι μία καταπληκτική πηγή. Περισσότερο χρησιμοποιώ το BiblioNet, το οποίο είναι στην ουσία η βάση δεδομένων όλων των βιβλίων που έχουν εκδοθεί μέχρι στιγμής με όλες τις πληροφορίες τους, π.χ. συγγραφέας, τίτλος πρωτοτύπου, εκδοτικός οίκος, κ.α.
Τα παραπάνω είναι εξαιρετικά σημαντικά εαν:
- έχετε διαβάσει ένα βιβλίο σε μία γλώσσα πλην της ελληνικής και θέλετε να το προτείνετε σε κάποιον που δεν γνωρίζει την γλώσσα συγγραφής
- διαβάζετε ένα βιβλίο στην γλώσσα του, αλλά είναι τόσο δυσνόητο που θα θέλατε να έχετε μία ελληνική μετάφραση για βοήθημα
- θέλετε να μεταφράσετε ένα βιβλίο και θέλετε να δείτε εαν έχει ήδη εκδοθεί ή είναι υπό έκδοση στα Ελληνικά.
Βουρ στα βιβλία!
Κάποιες φορές η επιστήμη κάνει καλό. Εκεί που σέρφαρα σε φουρτουνιασμένες σελίδες με τύπους και κώδικες, βρήκα αυτό:
Είναι η Ατόλη Τοπάι στην Γαλλική Πολυνησία. Η φωτό του 2005, από τους Sandrine and Andrei. Η ιστοσελίδα τους έχει πολλές φωτογραφίες από πολλά μέρη του κόσμου – κυρίως εξωτικά. Σίγουρα, είναι μία πολύ “δυνατή σπρωξιά” που θα σε κάνε να διαβείς το κατώφλι του τουριστικού γραφείου και να πετάξεις για μέρη άλλα..
Καλό ταξίδι!
Μίας που με πονάει το θέμα, γιατί ο οδοντογιατρός μου μού είπε πως αργά η γρήγορα πρέπει να επισκεφτώ τον οδοντοστοιχειοθέτη ή αλλιώς ορθοδοντικό εαν θέλω να συνεχίσω να έχω τα δόντια μου μέχρι τα 1.500 χρόνια που θα ζήσω.
Λοιπόν, φίλτατοι αναγνώστες που έχετε πρόβλημα με τα δόντια σας και είστε άνω των 14 ετών, υπάρχει λύση! Τα “αόρατα σιδεράκια” ονoμάζoνται Invisalign και από ότι φαίνεται έχουν έρθει και στην Ελλάδα! Δεν είναι μεταλλικά, και όσο τα έχουν χρησιμοποιήσει αναφέρονται σε αυτά ως: “φακοί επαφής για τα δόντια”. Είναι στην αγορά κάμποσα χρόνια: η εταιρία ιδρύθηκε το 1999 και μέχρι σήμερα έχει προσφέρει τις υπηρεσίες της σε πάνω από 500.000 ανθρώπους. Έχει περάσει δηλαδή μία δεκαετία πειραματισμών. 
Είναι από ένα είδος πλαστικού και διαφανή. Πριν κάθε γεύμα χρειάζεται να τα βγάζετε, και κάθε 4-6 εβδομάδες πηγαίνετε στον ορθοδοντικό σας και σας δίνει άλλα που θα προχωρήσουν την διαδικάσια ένα βήμα παραπάνω. Το σύνολο της θεραπείας εξαρτάται από το πρόβλημα. Μπορείτε να τα δείτε σαν νάρθηκες δοντιών οι οποίοι φοριούνται πάνω από όλα σας τα δόντια. Ο νάρθηκας κατασκευάζεται στα εργαστήρια στην Αμερική και σας τον στέλνουνε πακέτο στον ορθοδοντικό σας, όπου και τον παραλαμβάνετε. Ο ορθοδοντικός πρέπει να έχει παρακολουθήσει σεμινάριο και να συνεργάζεται με την παραπάνω εταιρία. Έτσι για την ιστορία για να μην πάτε σε κάνενα άσχετο..
Για να δούμε τώρα πότε θα πάρω την μεγάλη απόφαση να πάω στον ορθοδοντικό!
Ενημέρωση 20 Οκτ 2009: O Σωτήρης και ο Airam στα σχόλια τους δίνουν μία ρεαλιστική χρειά στην μέθοδο Invisalign και καταθέτουν τις εμπειρίες τους. Τους ευχαριστώ και τους δύο.
Ίσως να έχετε ακούσει τον Hunter S. Thompson, ή Gonzo ή ίσως να έχετε δει την ταινία Fear and Loathing in Las Vegas, με πρωταγωνιστή τον Johnny Depp.
Καθώς έκανα μία βόλτα στα βιβλιοπωλεία πέτυχα την πρόσφατη βιογραφία του: Gonzo: The Life of Hunter S. Thompson (Hardcover). Ο τύπος σε γενικές γραμμές ήταν τρελός. Παρανοϊκός για την ακρίβεια. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Έγινε γνωστός με το πρώτο του μυθιστόρημα Hell’s Angels το οποίο ήταν μία εκ των έσω ιστορία για την συμμόρια Hell’s Angels, η οποία είχε ξεσηκώσει την Αμερική την δεκαετία του ‘50.
Μετά κάπως ξεκίνησε τους πειραματισμούς με τα ναρκωτικά και μετατράπηκε σε αυτή την περσόνα που έγινε ταινία στο Fear and Loathing in Las Vegas. Εκός από τα συγγραφικά του έργα, προσπάθησε να ασχοληθεί και με την πολιτική και έβαλε για σερίφης στο Άσπεν, αν και έχασε τις εκλογές για διακόσιους-κάτι ψήφους. Συνέχισε όμως να ασχολείται με την πολιτική και να έχει όραμα για την Αμερική και για το (αντί-)Αμερικανικό Όνειρο.
Η βιογραφία δεν είναι γραμμένη μονοκόμματα από μόνον έναν άνθρωπο. Προσπάθησαν να βρουν όσους περισσότερους ανθρώπους ήρθαν σε επαφή και τον γνώρισαν κατά την διάρκεια της ζωής του και τους πήραν συνεντεύξεις. Τις συνεντεύξεις αυτές τις έκοψαν και τις έβαλαν σε μία χρονολογική σειρά. Είναι σαν να είσαι μπροστά από το τζάκι με την παρεά του Hunter και να σου διηγούνται την ζωή του και πως ήταν σαν χαρακτήρας. Τα καλά του, τα κακά του, και τα αστεία του.
Έαν έχετε όρεξη να περιηγηθείτε σε μία παρανοϊκή ζωή γεμάτη από ένταση και τρέλα, σας προτείνω το βιβλίο ανεπιφύλακτα. Σε ορισμένα σημεία σε κάνει να αναρωτιέσαι μήπως τελικά πρέπει να δώσουμε μία τεράστια μούτζα σε όλα και σε όλους και να τα κάνουμε όλα γης-μαδιάμ.
Όπως έλεγε και ο ίδιος ο Hunter: “Buy the ticket; take the ride”
Τσίου-μπίου μπαρμπλιόσκα: Ρωσσικός χαιρετισμός που πάντα γράφεται με ελλληνικούς χαρακτήρες (όπως και η επεξήγησή του) και έχει τις ρίζες του στον ρώσσο κολίγα που φρόντιζε τις απέραντες εκτάσεις της Ρωσσικής τούνδρας. Οι άνδρες μετά από μία κουραστική ημέρα στα χωράφια αντήλλασαν χαιρετισμούς: “Τσίου-μπίου μπαρμπλιόσκα”, ώστε να υπογραμμίσουν τα εξής:
- Τσίου: το πολύχρωμο κελάηδημα του σπιούνου και του δρυοκολάπτη που τους κρατά παρέα όλη μέρα στην δουλειά και τους καλημέριζει το πρωί όταν πάχνη ακόμη σκεπάζει την γη από το κρύο της προηγούμενης νύχτας.
- Μπίου: Από το αγγλικό “be”, αλλά και “bee”: “είμαι” και “μέλισσα” αντίστοιχα. Προφανώς χρησιμοποιείται ως υπενθύμιση και προτροπή να είσαι σαν τις μέλλισσες: να ζουζουνίζεις, να χαμογελάς, να ζεις (όπως λέει και ο γνωστός μοδέρνος έλληνας βάρδος). Αλλά εκτός από αυτό, να είσαι παραγωγικός, και να τρως μέλι.
- Μπαρμπλίoσκα: το πιο δύσκολο μέρος είναι αυτό, γιατί πρέπει να είσαι 4 γενιές Ρώσσος για να μπορέσεις να κατανοήσεις το βάθος της λέξης. Μπαρμπ: “Μπαρμπα” και μετά του καπιταλιστικού προϊόντος “Μπαρμπι”, καταλαβαίνετε πως εννοούν Μπάρμπα πήγαινε στην Μπάρμπι, στην ωραία, δηλαδή πήγαινε στις γυναίκες. Οι γυναίκες εκείνη την εποχή ήταν στα μπουρδέλα που ταυτόχρονα ήταν και μπυραρίες. Αυτό το τελευταίο το υπογραμμίζει και το “-λιόσκα”, το οποίο είναι το δικό μας “λιώμα”. Ανακεφαλαιώνοντας, Μπαρμπλιόσκα σημαίνει, Μπάρμπα πήγαινε στις πουτάνες και φάε και πιές μέχρι να γίνεις λιώμα.
Τσίου-μπίου Μπαρμπλιόσκα λοιπόν!
Εαν ακούσετε κάποιον να διαμορφώνει την εξής (έστω) πρόταση: “Με αυτά που κάνουμε το περιβάλλον-περιβάλλον πάει κατα διαόλου”, μην απορήσετε για το διπλό του περιβάλλοντος. Εαν είστε γρήγοροι μπορει να εννοήσετε πως εννοεί το περιβάλλον του περιβάλλοντος, δηλαδή το σύμπαν. Εαν είστε φουτουριστικοί οικολόγοι κανονικά πρέπει να ιδρώσετε διότι ποτέ δεν είχατε σκεφτεί τί καταστροφή προκαλούμε στην ηλιακή γειτονιά μας. Εαν είστε ουφολόγοι διαβάστε το παρακάτω:
Λόγω ενός γενετικού πειράματος που έλαβε χώρα κάπου 23 χρόνια πριν και είτω περί την εξάλειψη των τερατωδών (σε μέγεθος) Ισπανικών πλήρων ονομάτων,οι γενετιστές αποφάσισαν να αναμείξουν στο ανθρώπινο DNA γονίδια από την χελώνα καρέτα-καρέτα στο ακριβές εκείνο σημείο που η άνθρωπινη γονιδιακή αλυσίδα ευθύνεται για το μέρος του εγκεφάλου που δημιουργεί ονόματα. Αφού τα έμβρυα με καβούκια ξεπεράστηκαν (δεν μέτρησαν λέει καλά τις αδενίνες), κανονικοί άνθρωποι γεννήθηκαν αλλά είχαν ένα μικρό κουσούρι: που και πού πετάγαν-πετάγαν καμιά λέξη διπλή-διπλή. Το σύνδρομο ονομάστηκε Κεκεδισμός Καρέτα-Καρέτα ή εν συντομία στους ιατρικούς κύκλους: ΚΕΚΕΚΑΚΑ.
Αν και αθώο στον απλό πολίτη, η ονομασία του συνδρόμου πυροδότησε αιχμές και στην παγκόσμια πολιτική σκηνή, όπου πρώην ιατροί και νυν πολιτικοί κυρίως δεξιοί, πήραν τον όρο σαν λογοπαίγνιο και αφού τον στρέβλωσαν κατα 10 μοίρες έκαναν το ΚΕΚΕ, ΚΚΕ [0] ενώ το ΚΑΚΑ το άφησαν ως έχει. Πρώην φιλόλογοι-παύλα-γλωσσολόγοι πλήν νυν δέξιοι πολιτικοί μπήκαν στο κόλπο για να κουκουλώσουν τις παιδιάστικες σαχλαμάρες των ιατρών αλλά πλέον συναδέλφων τους και αράδιασαν 10 άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά περί “φωνολογικής ίσωνος προσπάθειας” και περί “εκθλιβομένου φωνηέντος εν μεταξύ ουρανικών συμφώνων” για να δικαιολογήσουν αδικαιολογήτως το Ε που έφαγαν για να κάνουν το ΚΕΚΕ, ΚΚΕ μόνο και μόνο για να έχουν να πειράζουν τους καταχωνιασμένους αριστερούς στην γωνιά-φωλιά που τους είχαν φτιάξει με το σύστημα της απλής(;) ενισχυμένης μοναρχικής αναλογικής.
Η αντεπίθεση δεν άργησε να φτάσει και μία μέρα η Αλέκα ήρθε με μπλέ τριαντάφυλλο στο πέτο. “Αρρώστησαν και τα τριαντάφυλλα και έγιναν μπλε από το κακό τους”, είπε χαιρέΚΑΚΑ, ενώ καθώς κατηφόριζε τον διάδρομο της Βουλής κρατώντας αριστερή λωρίδα, οι γαλάζιοι σιγοψιθύριζαν στο διάβα της: ΚΚΕ(φάε)ΚΑΚΑ. Τώρα πως ξεπήδησε: μία ανοιχτή, μία κλειστή παρένθεση, ένα χειλικό σύμφωνο και δύο φωνήεντα, μην με ρωτήσετε. Ούτε φιλόλογος πολιτικός είμαι, ούτε και ξέρω. Μην σας τα πολυλογώ, η Αλέκα παρήγγειλε 10 κονταίνερ γενετικά τροποποιημένα μπλε τριαντάφυλλα για να τους την πει, ενω η ΠΑ[-ναγιά-μου-βοήθα] Σοσιαλιστική Αριστερά που έγινε αργότερα Κόμμα ξεκίνησε παλλαϊκά δικαστήρια κατά της Αλέκας γιατί τα κοτσάνια από τα τριαντάφυλλα ήταν ακόμα πράσινα και αυτό υποχθονίως μετέφερε στον λαό το μύνημα: “ΠΑΣΟΚ και (Ν.)Δημοκρατία αδειάζουνε ξανά, τα άδεια μας Ταμεία”[1]. Αποτέλεσμα είχε όλα τα μέλη του ΠΑΣΟΚ να ΣΥΝΑΣΠΙΣτουν με τους δεξιούς (άλλο που δεν ήθελαν γιατί τους είχε κόψει η πείνα) και να φωνάζουν όλοι μαζί: ΚΚΕ(φάε)ΣΚΑΤΑ. Η κατάσταση είχε πλέον ξεφύγει κάθε ελέγχου και κανένας φιλόλογος δεν ασχολήθηκε αυτή την φορά πως το ΚΑΚΑ έγινε ΣΚΑΤΑ, αν και κάποιοι δημοσιογράφοι στην Ραδιοτηλέοραση έγραψαν κάτι περί συνωνύμων λέξεων, αλλά κανείς δεν τους έδωσε ιδιαίτερη σημασία.
Προφανώς ενοχλημένη η Αλέκα που η αντιστασιακή της χειρονομία ώθησε τα μακρινά σοσιαλιστικά καθίκια ξαδέρφια του Κόμματος στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΌ με την δεξιά, αποφάσισε να κλείσει τον κύκλο της Βουλής και να παίξουν το γύρω-γύρω όλοι, στην μέση ο Μανόλης. Έπιασε λοιπόν χέρι-χέρι-με[2] τον Καρατζαφέρη και ξεκίνησαν να μαδάνε τα τριαντάφυλλα: “Θα την ρίξουμε την κυβέρνηση, δεν θα την ρίξουμε την κυβέρνηση, θα την ρίξουμε την ρημάδα, δεν θα την ρίξουμε την σουμάδα”. Συνέχισαν να ερωτοτροπούν φαντασιωνομένοι, μέχρι που βράδυασε και τον πήρε τηλέφωνο η μαμά του τον Καρατζαφ και του είπε γρήγορα να γυρίσει στο σπίτι γιατί έχει νυχτώσει και όπου ναναι θα γυρίσει ο πατέρας του από το καφενείο και θα τον αρχινίσει στις γρήγορες. Ακούγοντας το κάλεσμα της μητρός, και μπρος στον φόβο της ζώνης του πατρός, ο Καρατζαφ άφησε το χέρι-χέρι-με, μαζί και το γκομενάκι και έτρεξε με τα κοντά του παντελονάκια στον τραχανά που είχε ετοιμάσει η μαμά του για βοδινό βραδυνόοοο.
Η μπούκλες της Αλέκας μαράθηκαν, τα πέταλα από 10 κονταίνερ τριαντάφυλλα, επίσης. Ο Καρατζαφ – έτσι τον φώναζε χαϊδευτικά όταν ήταν οι δύο τους στον εξώστη (φετίχ είναι αυτά) – είχε ισχυρή φυσική παρουσία στον χώρο και όταν περπατούσε τρίζανε τα πατώματα. Αυτός και η Αλέκα ήταν δεμένη όπως το Γιν και το Γιάνγκ στον αιώνιο κύκλο του Ταό. Ο Καρατζαφ εξέφραζε το Γιν, το ασθενικό, παθητικό, θυληκό μέρος του κύκλου. Καθώς το Γιν αποχωρήστηκε το Γιανγκ η ροή της Ταό σταμάτησε και άρα η ζωή, και έτσι τα τριαντάφυλλα μαράθηκαν. Τώρα, κοίτωνταν στα πόδια της Αλέκας και γέμιζαν μέχρι και τον τρίτο εξώστη της (πλεον ασφυκτικής) Βουλής. Αν και είχε πάει βράδυ, όλοι οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες συνέχιζαν να μαλλιοτραβιούνται με τον ίδιο πρωινό ζήλο με τους δεξιούς συναδέλφους τους. Καθισμένη με τα πόδια πλαγιαστά στα σκαλάκια του τρίτου εξώστη, και το μπορντό ταγιερ να έχει γίνει μπλέ (από το κακό του;), με ένα μάλλον θλιμμένο ύφος, χάζευε την τελευταία τρίχα του Πρωθυπουργού που εκείνη την ώρα ξεριζωνόταν από το μανιώδες χέρι του συγγραφέα ομοστρατοπεδίτή της. Κούνησε για λίγο το κεφάλι σαν για μια στιγμή να κατάλαβε το τραγελαφικό της καταστάσεως, και ένα δάκρυ πήγε να κυλήσει ενώ σκέφτηκε: “Τον κακόμοιρο τον Καρατζαφ, πάλι ξύλο και τραχανά θα φάει απόψε..”.
[0] Αντιστρέφωντας την στρέβλωση, και ξεπληρώνοντας το πολιτικό κόστος του αριστεριστικού συνθήματος: “Ψηφίστε Νέα Δημ ι οκρατία”.
[1] Σε κάποια προσφυγικά καφενεία των Εξαρχειών που αντί για πρόσφυγες συχνάζουν κουλτουρέ αναρχικοί για τις φτηνές μπόμπες και επειδή δεν έχουν βεράντες για να κάνουν εκεί τις μαζώξεις τους, ξεκίνησαν αστεϊσμοί τύπου: “Ε, τέτοιοι σκουπιδιάρηδες που είσαστε για αυτό περνάτε καθημερινά και τα αδειάζετε (τα Ταμεία)”. Κάποιοι βέβαια σφίχτηκαν να γελάσουν γιατί ένας οδοκαθαριστής πέρναγε εκείνη την 5ή ώρα πρωινή. “Δεν είναι σωστό”, κάποια γκόμενα πετάχτηκε, “έχεις κάτι με τα επαγγέλματα;”. Και η κουβέντα γύρισε στην παιδεία, στις προσωπικές επιλογές και στην διακοπές στην Σίφνο που συχνά πετύχαιναν τον Σημμίτη και τον Χριστόδουλο να περιμένουν το καϊκι με τα ψάρια πίνοντας σάμαλι στο λιμάνι λέγοντας ανέκδοτα για την σχέση Εκκλησίας και Κράτους.
[2] είναι έκφραση, όπως: “Το’να χέρι, νίβει τ’άλλο και τα δυο το πρόσωπο”.
Recent Comments