Αμστελόδαμο Part I κανονικά έπρεπε να είναι ο τίτλος αυτού του άρθρου, αλλά τέλος πάντων ας όψεται η γνώση μου πως δεν πρόκειται να ξαναασχοληθώ να το συνεχίσω.
Όλοι θα έχετε κάποιον γνωστό ο οποίος έχει επισκεφτεί την Ολλανδία και δη το Αμστελόδαμο (Αμστερνταμ ή και Amsterdam – για να μας πιάσουν και οι μηχανές αναζήτησης). Φαντάζομαι σας είχε πει τα καλύτερα, και εννοώ εκτός από τις πουτάνες και τα ναρκωτικά, πως είναι καταπληκτική πόλη και πως οι άνθρωποι είναι εκπληκτικοί. Εαν παρέλειψε κάτι από αυτά, τότε μόλις το μάθατε, μην επαναλαμβανόμαστε.
Για τις πουτάνες βέβαια, προσωπικά δεν ξέρω. Ένα πρωινό πήγα στο Red Light District (έτσι λέγεται η περιοχή με τις γυμνές κοπέλες στα παράθυρα) και ήταν – προφανώς – άδειο και ήταν κάτι σπουπιδιάρικα και μαζεύανε το χάος από το προηγούμενο βράδυ. Κάποια μαγαζιά όμως δουλεύουν όλο το 24ώρο, και επειδή η ώρα ήταν χαμηλής κυκλοφορίας, είχαν βάλει οι νταβάδες κάτι σαραντοπενηντάρες πατσόγριες η οποίες θέλανε μόλις 2-3 μήνες ένσημα για να αποσυρθούν, να κάνουν και αυτές την ζώη τους βρε αδερφέ! Ήταν λίγο ανατριχιαστικό και αναγουλιαστικό το τοπίο. Ιδίως εαν σκεφτείς πως σου στέλνανε φιλάκια με κόκκινα έντονα κραγιόν σε σοκολά χείλη. Από την άλλη, έτσι για να βγάλεις το πρωινό που δεν πρόλαβες να φας, κάποια coffe shops (ναι, εκεί που πουλάνε τα ναρκωτικά) ήταν επίσης ανοιχτά στις 8 το πρωί και μάλιστα είχαν και κόσμο κάμποσα! Ούτε έναν Ολλανδο βεβαίως-βεβαίως δεν είχανε. Κάτι ξέμπαρκοι Άγγλοι[0] και άλλοι άσχετοι ήτανε και πίνανε pints και τσιγάρα πρωινιάτικα. Ρεεε.. τραβάτε να πιείτε κανά καφέ.. είπα να φωνάξω, αλλά προσπέρασα γιατί έψαχνα έναν δρόμο για ένα σπίτι που ήθελα να νοικιάσω.
Και ερχόμαστε επί του προκειμένου με την τελευταία πρόταση. Εύλογα θα ρωτήσετε: “Καλά βρε άρρωστε, στο κέντρο του Red Light District εσύ έψαχνες σπίτι; – και μας το παίζεις και δύσκολος;”. Η αλήθεια είναι πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεις σπίτι στο Αμστερνταμ, και εγώ είχα βρει μία αγγελία άγγελο, η οποία υποσχόταν 35 τετραγωνικά σπίτι, επιπλωμένο, μόνο 500 Eur! Και αν αναρωτιέστε αν αυτό είναι ευκαιρία, σας το επιβεβαιώνω, γιατί έχουν δει πολλά τα μάτια μου: 7 τετραγωνικά, 350 Eur. Ναι, 7 τετραγωνικά – ούτε για γάτα δεν φτάνουν 7 τετραγωνικά, όχι για άνθρωπο! Υπάρχει απίστευτο πρόβλημα εύρεσης στέγης – το οποίο είναι αντιστρόφως ανάλογο από το πρόβλημα εύρεσης εργασίας.. 
(σσσσττ.. μην το πείτε πουθενά!)
Το σπιτάκι λοιπόν στο Red Light District, ήταν μούφα! Την είχε βάλει την αγγελία ένας τύπος και ζήταγε από τον κοσμάκη (εμού συμπεριλαμβανομένου) 60 ευρώ μπροστάτζα για να μας δείξει το σπίτι. Κάτι Ολλανδοί με βοήθησαν να ψάξω σε Ολλανδικά φόρουμ και τελικά βρήκαμε πως ο τύπος είχε φάει πολλά λεφτά από κάτι ξενάκια σαν και του λόγου μου. Αν δεν ήταν αυτοί, θα τα έκλαιγα τα λεφτουδάκια μου, γιατί το διαμέρισμα δεν υπήρχε καν!
Οι “κολόφαρδοι” που μένουν στα 4 βασικά κανάλια του Αμστερνταμ και κυρίως στην περιοχή Jordaan την έχουν κάνει ταράτσα μιας που είναι από τις πιο όμορφες, μποέμ(;), παραδοσιακές(;), γλυκές και ανθρώπινες περιοχές που έχω δει γενικά σε πόλη. Το μόνο πρόβλημα είναι το θέμα του χώρου, όπου όπως και να είναι θα αισθάνεσαι λίγο περιορισμένος. Αμα σου ανήκουν πάνω από 20 τετραγωνικά τότε είσαι θεός! Ζευγάρια με κανα δυο παιδάκια μένουν σε σπίτια των 30-35 τετραγωνικών, μόνο και μόνο από την κάβλα της περιοχής!
HerengrachtΌσο για εμένα, είχα την τύχη (βουνό) και έμεινα μία εβδομαδα σε ένα από αυτά τα 4 κανάλια. Ήταν καταπληκτικά και μοναδικά! Αύριο βέβαια μάλλον θα μείνω σε hostel καθώς η κοπέλα που μου έδωσε το σπίτι της επιστρέφει και δεν χωράει πάνω από ένας άνθρωπος εδώ μέσα. Μέτα, είδωμεν! Η συνέχεια, επί του πιεστηρίου![1]
ΥΓ: Τελικά, αυτή η ιστορία με τα σπίτια, έχει αρχίσει να γίνεται το κάρμα μου, έτσι; Για να συνέλθουν λίγο τα σύμπαντα παρακαλώ, παράλληλα και μη..!
[0] Ναι, πάντα θα την βγάζω την κακία μου για τους Άγγλους. Είναι απαράδεκτοι, και ας μην ήταν Άγγλοι αυτοί μέσα στο coffee shop που είδα.
[1] Να, είδατε; δεν το γλύτωσα το sequel..
Recent Comments