Monthly Archive for November, 2006

Άτοπικοτημονηνότητες

Published on 3 years, 3 months ago in Σημειώσεις. 0 Comments

Προσπαθώ καθημερινά να υπενθυμίζω στον εαυτό μου, πως ο Άνθρωπος επιμένει να ανήκει στην τοπικότητα της χωροχρονικής συνέχειας. Εξ’ αυτού μύρια όσα κακά έπονται..

- Γιατί μπαμπά;

- Γιατί είναι καταγράφων όν τέκνον μου.

…

- Εσύ καταγράφεις μπαμπά;

- Εγώ; χειρότερα απ’ όλους!

- Γιατί μπαμπά;

- Γιατί φοβάμαι το φως γιέ μου..

- Μα, κοιμάσαι κάθε βράδυ με φως, πως το φοβάσαι;

- Φοβάμαι περισσότερο το σκοτάδι.

Προσπάθω καθημερινά να υπενθυμίζω στον εαυτό μου, πως η τοπικότητα δεν είναι τίποτα άλλο από το σημείο που αποκαλύπτεται από την διχοτόμηση. Ένα σημείο ανάμεσα στα διχοτομήμενα επίπεδα, εγκλωβισμένο. Εκεί οδηγεί η καταγραφή και εξ’ αυτής μύρια όσα κακά επόνται..

I got it right!

Published on 3 years, 3 months ago in Σημειώσεις. 0 Comments

Αν και προς έκπληξη πολλών (συγγενών, φίλων και άλλων συμμετεχόντων στο συλλογικό υποσυνείδητο του πλανήτη), το Master (Masters εις την Αγγλικήν) έλαβε τέλος στις 11.46 π.μ. την 8η Σεπτεμβρίου 2006, ημέρα Παρασκευή.

Χονδρικά υπολογιζόμενος χρόνος για την περάτωσή του: 360 ημέρες, κάτι ψιλές ώρες, και κάτι ακόμη ψιλότερα δευτερόλεπτα. Οικονομική ζημία: περί τα 20.000EUR. Στατιστική πρόβλεψης οικονομικής απόσβεσης: 0%. Μεταβολή εγκεφαλικής δραστηριότητας το χρονικό διάστημα Σεπ.’05-Σεπ.’06: -345.67%. Μεταβολή εγκεφαλικής δραστηριότητας το χρονικό διάστημα Νοε.’06 (γεγονός: Γρανάδα) – σήμερα: +5678.89% (and counting). Φυσική κατάσταση πριν και μετά το Masters: η (α-)ιδία.
Χονδροειδή αποτελέσματα σύμφωνα με τα Πανεπιστημιακά κιτάπια, όπως αυτά αναρτήθηκαν την σήμερον, 27 Νοεμβρίου 2006, ημέρα Δευτέρα την 12η μεσημβρινήν: PASS WITH DISTINCTION MERIT.

Μην τρελαίνεστε με το DISTINCTION MERIT! (Εαν είστε η Google και ψάχνετε για Project Manager, να τρελαθείτε όμως!) 32 στους 98 επιτύχοντες πήραν Distinction Merit (aka > 70%), 4 Merit Distinction (aka 60-70%) και όλοι οι υπόλοιποι ακολούθησαν.

Αλήθειες και ψέμματα για το Αγγλικό (Βρετανικό) Εκπαιδευτικό Σύστημα εντός ολίγων ημερών. Παρακαλώ αναμείνατε στον φυλλομετρητή σας!

Helios Flight 522

Published on 3 years, 3 months ago in Σημειώσεις. 0 Comments

Για όσους έπαθαν αεροπλανο-φοβία μετά την πτώση του Helios (περίπτωση δική μου), να πω πως βγήκε το τελικό πόρισμα από το κράτος και στην ουσία λέει λεπτομερώς τι έγινε, πως έγινε και γιατί έγινε. 209 σελίδες είναι όλο, μαζί με τα Appendixes. Πολύ ωραίο για διάβασμα στην τουαλέττα, το προτείνω ανεπιφύλακτα. Το τελείωσα σε ένα απόγευμα. Προτείνεται προς αντικατάσταση της ποδοσφαιρόφιλης φυλλάδας που έχετε πάντα αγκαζέ, καθώς μπορεί να μάθετε και δύο πράγματα για το πως λειτουργούν αυτά τα “ιπτάμενα τενεκέδια”.

Τα οποία “ιπτάμενα τενεκέδια” ζυγίζουν περί τους 60 τόνους, και δεν είναι στην ουσία καθόλου τενεκέδια. Αυτά που συνήθως πέφτουν είναι αυτά που κατασκευάστηκαν πριν το 1990, και από τότε πολλά έχουν αλλάξει!

Για αυτούς που πάντα αναρωτιόντουσαν τι έχει μέσα αυτό το Μαύρο Κουτί, και γιατί όλοι το ψάχνουν και είναι τόσο σημαντικό, το πόρισμα έχει bonus tracks την απηχογράφηση και τα data του Μαύρου Κουτιού του Helios.

Το πόρισμα μπορείτε να βρείτε απο τα links που υπάρχει στο σχετικό άρθρο για το Helios Flight 522 της Wikipedia.

Σε περίπτωση που δεν το βρίσκετε, αφήστε comment (τι μεγάλη ανακάλυψη αυτά τα comments) για να το ανεβάσω.

ΥΓ: Επίτηδες δεν αναφέρω λεπτομέρειες για το πόρισμα, γιατί αξίζει να το διαβάσετε!

Παιδεία, Κοινωνία παίζει..

Published on 3 years, 3 months ago in (Μανι-Μανι)φέστα. 1 Comment

Όλοι την ώρα όλοι αναρωτιωτιούνται γιατί ο κόσμος πάει κατά διάολου.

Όλοι μασάνε την τσίχλα πως φταίει η Παιδεία.

Δεν θα φέρω αντίρρηση. Αλλά, θα αναρωτηθώ: τι σημαίνει αυτό;

Και εννόω: φταίνε οι εικόνες στα βιβλία, ή φταίει η εκπαιδευτική μέθοδος; και αν ναι, αυτή ποιά είναι και πως ποιά κατεύθυνση πρέπει να αλλάξει;

Όταν οι απαντήσεις σε τόσο γενικές ερωτήσεις είναι τόσο γενικές όσο και η ίδια η ερώτηση, συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να τις λάβω ως απάντησεις.

Και για να απαντήσω στον εαυτό μου, τι κατάλαβα πως εννοούν όταν λένε πως φταίει η Παιδεία: Κανείς στο σχολείο ή στο Πανεπιστήμιο δεν σε μαθαίνει να ρωτάς γιατί! Δεν καλλιεργείται η κριτική σκέψη.

- “Χμμμ, μάλιστα, τα έχουμε ξανακούσει αυτά..”, θα πείτε.

- “Δεν νομίζω”, θα απαντήσω, γιατί όλοι μένουν σε αυτό το ίδιο κλισέ: “Φταίει η κριτική σκέψη”. Τι σημαίνει όμως αυτό;

Μαθαίνουμε αξιώματα και θεωρήματα και Ιστορία, πράγματα τα οποία έτσι όπως θέτονται είναι μη-αμφισβητήσιμα και έτσι, δεν έχουμε να πούμε ή να σκεφτούμε τίποτα για αυτά. Καλά κάνει το σύστημα και λειτουργεί όπως λειτουργεί για να γλυτώνει του δασκάλους και τους καθηγητές, αλλά μην περιμένεις τώρα να σου βγουν οι μαθητές αυριανοί πολίτες της προκοπής όταν δεν έχουν μάθει να μασουλάνε πριν καταπιούν.

Μαθητές και αργότερα “ενήλικες”, έχουμε καταλήξει μυρικαστικά της γνώσης, που αναρωτιόμαστε αργότερα γιατί δεν είμαστε ευχαριστημένοι με την ζωή μας. Η ερώτηση που πρέπει μάλλον να κάνουμε είναι: Γιατί, μάθαμε να αναρωτιόμαστε ποτέ σωστά; Να αναλύουμε τα προβλήματα και να θέτουμε νευραλγικές για το πρόβλημα ερωτήσεις; (η “σωστή” ερώτηση είναι η νευραλγική ερώτηση, η ερώτηση που θα χτυπήσει το πρόβλημα εκεί που πονάει, στην ρίζα του). Μόνο γενικές ερωτήσεις γίνονται και πάλι, περί του γενικού με γενικούς όρους, με σλάνγκ και με “ιν” εκφράσεις. Προσπαθούμε να προσεγγίσουμε καθημερινά συγκεκριμένα προβλήματα – που καθώς μεγαλώνουμε γίνονται πιο πολύπλοκα – με εκφράσεις που μάθαμε να πρωτοχρησιμοποιούμε στο σχολείο και τις κρατήσαμε -χωρίς καν να τις εμπλουτίσουμε- μέχρι να πεθάνουμε στην Συντάξη. Πολίτες στα Αζήτητα. Άνθρωποι-κλοσάρ σε πολυτελή αυτοκίνητα, βίλες και δυάρια στην Κυψελη. Άνθρωποι σε αποχρώσεις του απαλό ροζ και του απαλό μπλε, υπάλληλοι στο τουριστικό γραφείο της Ζωής.

Αλλά η αλήθεια είναι πως δεν φταίει μόνο το σχολείο. Φταίνε και οι ηλίθιοι οι γονείς. Που και αυτοί τα ίδια σκατά είναι με εμάς, και όποιος δεν το παραδεχτεί να πάει να κοιταχτεί στον καθρέφτη της μάνας και του πατέρα του. Και αν είσαι από τους τυχερούς που οι γονείς σου αντί να σου δίνουν σκαμπήλια είτε κυριολεκτικά είτε λεκτικά, τότε μπορεί και να κάνεις κανά βήμα παραπάνω, τρεκλίζοντας, αν δεν σωριαστείς πρώτα από τα Στενά της Σκύλας και της Χάρυβδης. Για όλους τους υπόλοιπους, που πάντα τους έλεγαν απλά: “Αυτό γίνεται”, και αυτό “Δεν γίνεται”, ταγμένοι Χριστιανοί υπερμάχοι της Δυαδικότητας του Καλού και του Κακού, και της δισδιάστατης αναπάραστασης του κόσμου, τότε συγγνώμη φίλοι μου, αλλά την γαμήσατε. Πρέπει να είστε πολύ μάγκες και έξυπνοι για να ξεφύγετε από τα μπουζούκια, τα σκυλάδικα, τα κινητά, τα αμάξια και τα “μουνιά”, για να μπορέσετε ίσως και να οσμιστείτε έστω και μία τζούρα της πραγματικότητας που υπάρχει εκεί έξω. Δεν είναι πως δεν θα περάσετε καλά, απλά θα είναι σαν να πεθάνετε με ανοιχτά τα ματιά. Θα τα έχετε ανοιχτά, απλά δεν θα μπορείτε να δείτε τίποτα. Φυσιολογική κατάσταση για κάποιον που δεν έχει το χάρισμα της όρασης, αλλά εκείνος το εκμεταλλεύεται και αναπτύσσει τις υπόλοιπες εν λειτουργία αισθήσεις του. Στην κομμάτωδη κατάσταση που προκαλείται από την απώλεια κριτικής σκέψης και συνεχούς ανασκαλέματος του εαυτού και του γύρω περιβάλλοντος, η όραση παραπαίει, και οι υπόλοιπες αισθήσεις εξασθενούν ακολουθώντας την, καταλήγωντας να βρίσκεσαι πνευματικά παραπληγικός σε κομματώδη κατάσταση.

Λύσεις και προτάσεις;

Ξεκολήστε από τις σεμνοτυφίες και τα κοινωνικά κόμπλεξ και από αυτά που διαβάζετε σε ηλίθια “ψυχολογικά” περιοδικά και με τους/τις φίλες σας τους/τις “ξερόλες”, που είχαν έναν γνωστό που τους είπε για έναν άλλο γνωστό που έμαθε από εναν ναυτικό στην Μπανγκόκ πως είχε εναν παπαγάλο που ψέλισε: “Εγώ δεν πάω σε ψυχολόγο, είμαι αρκετά δυνατός να λύσω μόνος μου τα προβληματά μου”. Τι λε ρε κακομοίρη παπαγάλε; Δηλαδή όσοι πήγαμε, τι είμαστε; Λούληδες και μαλάκες; Εμείς δηλαδή τι; Εγκαταλείψαμε την μάχη;

Και προσοχή ηλίθιοι μικροί: Πριν πάρετε τον Χρυσό Οδηγό στα χέρια σας και πάτε και βρείτε τον πρώτο τυχάρπαστο κομπογιαννίτη ψυχολόγο που θα “κατανοήσει” την κατάστασή σας και θα σας γράψει αγχολυτικά και αντικαταθλιπτικά για να σας κάνει να αισθανθείτε πως πράγματι είχατε δίκιο πως είσαστε θύμα, μάθετε ποιές είναι οι σχολές της ψυχολογίας. Μάθετε, πως ο Φρόυντ ήταν καλός για το 1800, αλλά έχουμε προχωρήσει από τότε. Δεν χρειάζετε να χαλάσετε 10 χρόνια για να ψυρίσετε τι έγινε την ώρα βγαίνατε από την μήτρα της μάνας σας. Έχετε δουλειές να κάνετε! Μπορείτε απλά να μάθετε από το εδώ και το τώρα, και σιγά-σιγά να γίνεστε καλύτεροι, καθώς οι μέρες και οι τόποι αλλάζουν, και προχωρούν μπροστά.. Έτσι έπρεπε να είναι και ο Άνθρωπος, να κυλά, να προχωρά, και όχι να σπρώχνει και να αγκομαχά..

Λίγες δροσοσταλίδες Ζεν δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν..

Και τα σημάδια ήρθαν ντόρτια..

Published on 3 years, 3 months ago in Σημειώσεις. 0 Comments

Η Ζωή τις περισσότερες φορές είναι απρόσωπη και όμως τόσο προσωπική. Απρόσωπα γεγονότα συντελούν σε διεργασίες οι οποίες είναι τόσο προσωπικές που μπορούν να αλλάξουν την διαδρομή ενός ανθρώπου.

Όταν έχουμε φτάσει σε οποιοδήποτε τέλμα, η Ζωή μας χτυπάει το καμπανάκι, άλλωτε απαλά (μικρόεπεισόδια) και άλλωτε μας βαράει την καμπάνα (καταστάσεις οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν και στον θάνατο). Εαν την γλυτώσουμε, είναι επειδή ήταν απλά προειδοποήση, εαν όχι, συγγνώμη αλλά είσαστε ανεπείδεκτος μαθήσεως και Game Over.

Πόσο ηλίθιο είναι άραγε, όταν αφήνουμε την λήθη να υπερτερεί των προειδοποιήσεων της Ζωής; Αν δεν είναι δική μας αυτή η ευθύνη, τέτοια ποιανού είναι;

Μανιφέστα

Published on 3 years, 3 months ago in Σημειώσεις. 0 Comments

Γενικά, μου άρεσουν οι άνθρωποι που έχουν μανιφέστα για την ζωή τους. Αυτούς όμως που πραγματικά λατρεύω, είναι αυτούς που τα σκίζουν και τα ζούν!

Ruby, Ruby, είσαι ‘δω;

Published on 3 years, 4 months ago in (Μανι-Μανι)φέστα and Κομβιουτεριστικά. 0 Comments

Ruby, ή πιο συγκεκριμένα: Ruby on Rails (RoR). Γιατί δεν έχω ακούσει κανέναν μαγκίτη να βγει να κουνηθεί για την Ruby χωρίς να της έχει κοπάνησει πρώτα τις ράγες (rails) στην πλάτη!

.. και η Ruby είναι ποιό γαμάτη από την PHP… και επιτέλους να μία τέλεια γλώσσα και τέτοια.. Περιττό να πω πως όταν ακούω αυτά, μου γυρίζουν τα άντερα και συναντάνε τα -επίσης- αναποδογυρισμένα συκώτια. Έτσι φτιάχνεται η ανθρώπινη γαρδούμπα.

Και ερωτώ: “Τα λεφτουδάκια που βγάλατε φτιάχνοντας Web Applications σε PHP και site-άκια του κόλου, ήτανε καλά;”. Γιατί πολλοί γυρίσανε και είπανε πως η PHP δεν είναι έτσι, πως η Ruby είναι αλλιώς, και πως ποτέ δεν τους άρεσε o τρόπος της PHP κ.α… Τι λε ρε φίλε; Σοβαρά; Και γιατί τα τελευταία 10 χρόνια τότε, προγραμμάτιζες σε PHP αφού δεν σου άρεσε το συντακτικό της; Ήξερες και τίποτα άλλο ρε καμηλοβάτραχε; Γιατί δεν πήγαινες να πουλάς φυστίκια στα γήπεδα; (καθώς το θεωρώ επάγγελμα που πραγματικά πρέπει να γουστάρεις για να το κάνεις, καθώς το τερπόν έρχεται εις γάμο κοινωνία μετά του ωφελίμου).

Και ξαναερωτώ: “Δηλαδή, αυτοί οι κύριοι, που είναι τόσο ενθουσιώδης με την <<νέα>> (από το 1995) γλώσσα, όταν βγει η Dicky (λέμε τώρα) δεν θα πουν τα ίδια;” – Θα τα πουν! Αλλά θα έχουν ζήσει καλά με την Ruby μέχρι να βγει η Dicky, όπως έγδυσαν τους πελάτες τους, όσο προγραμμάτιζαν σε PHP.

Σιχτίρι ο πόλεμος τέτοιων ηλιθίων πραγμάτων. Αντί να λέμε και ευχαριστώ, βγάζουμε και γλώσσα.. Φτού σας φανατίλες!

LaTeX και πράττειν άλογα!

Published on 3 years, 4 months ago in Κομβιουτεριστικά. 4 Comments

.. ή αλλιώς φέξτε μου και γλίστρησα, ή όπου λαλούν πολλοί κακκόροι αργεί να ξημερώσει, και άλλα..

μου είπαν:

LaTeX is not a word processor! Instead, LaTeX encourages authors not to worry too much about the appearance of their documents but to concentrate on getting the right content.

Να μην ανησυχώ για την εμφάνιση! Μάλιστα, γουστάρω! Να μπορώ να γράφω, να γράφω, να γράφω..

Μάλιστα, όλα ωραία. Το πίστεψα. Εγκατέστησα το LaTeX, και ξεκίνησα το ψάξιμο: φέρε τους οδηγούς, εκτύπωσε τα How Tos για τα Ελληνικά, “πως να κάνεις, αυτό”, “πως να κάνεις εκείνο”. Πέρασε ένα εξάμηνο, τις βγάλαμε τις αναφορές που χρειαζόντουσαν για τα εργαστήρια. 10 αναφορές σύνολο. Όταν εκτυπωνόταν το κείμενο, μόνο που το δεν έπιανα με γάντια και τσιμπίδα. Περισσότερη φροντίδα έδινα στις εκτυπωμένες κόλλες Α4, παρά στα πειράματα. Όχι για την ομορφιά του και την καλαισθησία του, αλλά για να μην ξεφύγει πάλι τίποτα και μου πάρει κανά πεντάωρο μέχρι να το ξαναβάλω στην θέση του! “Μα είναι εκτυπωμένο..”, θα μου πει ο αναγνώστης. Αμ, δε! Και αν προσθέσεις καμιά λέξη και στις 30 επόμενες παραγράφους σου κόψει τις λέξεις στο τελικό “ς”; Γιατί έχει και αυτή την μανία να είναι τέλειο και το hyphenation είναι που το μάρανε..

Έγραψα και την διπλωματική μου σε LaTeX! Ναι, την προπτυχιακή! Σύνολο στο προπτυχιακό: 3 εργαστήρια των 10 αναφορών το καθένα, μία διπλωματική των 100-κάτι σελίδων και κάτι ψιλολόγια, όπως το βιογραφικό μου, κάτι επιστολές για να με δεχτούν σε άλλα Πανεπιστήμια (μη χάσω την γνώση) και τέτοια. Δεν σας λέω όμως το σύνολο σε ανθρωπο-ώρες όμως! Γιατί μπορεί να πέσετε κάτω..! (αν έχετε γράψει σε LaTeX μπορεί και να με νιώσετε..)
Μπήκα και στο μεταπτυχιακό και έκανα και όλες τις εργασίες μου σε LaTeX, το Word ούτε να το βλέπω. Όχι πως δεν ξέρω να το χειρίζομαι αλλά, έτσι ρε παιδί μου δεν γουστάρω! Ούτε Open Office, ούτε τίποτα! ViM, LaTeX και ξερό ψωμί!

Η τελική αποτίμηση ήταν οι άπειρες ώρες που χρειαζόμουν για να ετοιμάσω το κείμενο. Όχι μόνο ενδιαφέρθηκα για την παρουσιάση του, αλλά μάλλον και πολύ περισσότερο από ότι έπρεπε! Ότι ήθελα να κάνω, έπρεπε να ψάχνω να βρίσκω τα πακέτα, να ανανεώνω την βάση του και άλλα χίλια δυο πράγματα, που τώρα πλέον δεν θυμάμαι, γιατί ακόμη και η ανθρώπινη μνήμη έχει τα όρια της. Και όταν λέω δεν θυμάμαι, δεν είναι επειδή έχουν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά που το χρησιμοποιήσα, ήταν μόλις τον Σεπτέμβρη που παρέδωσα την διπλωματική μου γραμμένη σε LaTeX!
Χρησιμοποίησα και εργαλεία. Και όχι μόνο σε ένα λειτουργικό σύστημα, αλλά σε αρκετά: Windows, Linux και MacOS X. Το καλύτερο εργαλείο αποδείχτηκε να είναι το TeXnicCenter. Αλλά και αυτό τι να σου κάνει; Να μυρίσει τα νύχια του; Τέτοιο module δεν έχει βγει να το εγκαταστήσω!

Άσε που όλοι θέλουν πλέον το βιογραφικό σου σε Word για να το περνάνε κατευθείαν στην βάση δεδομένων τους. Γιατί λεεί το PDF δεν μπορούν να το κάνουν parse, και το DVI δεν έχουν ιδεά τι σημαίνει. Αλλά τι να κάνεις, αυτός είναι ο κόσμος που ζούμε, και ναι, να ιδρώσουμε να τον αλλάξουμε, αλλά δεν είναι και πολύ έξυπνο να πεθάνουμε πάνω στην προσπάθεια..

Καλό το LaTeX! Ναί, θα είμουν ηλίθιος να υποστηρίξω το αντίθετο. Αλλά! όχι όμως να το πλασάρουν λέγοντας πως σε κάνει να σκέφτεσαι το περιεχόμενο και όχι την παρουσίαση! Εκτός, αν εννοούν ως περιεχόμενο τις εντολές του που μπορεί να σου γίνουν εφιάλτες για μήνες, όταν χρησιμοποιείς τεράστιους πίνακες με κελιά που εκτείνονται σε πολλές στήλες, με διαφορετικά χρώματα, και τις εικόνες που πρέπει να τις περάσεις από 40 κύμματα μέχρι να ενσωματωθούν στο κείμενο σου. (όχι, δεν θα μιλήσω για πως τις βάζει στο κείμενο, καλά κάνει και τις βάζει εκεί που τις βάζει – το LaTeX ξέρει, και δεν υπάρχει ούτε υπόννοια ειρωνίας εδώ!).

Την επόμενη φορά, θα γράψω το κείμενο μου σε Word. Αφού τελειώσω με το κείμενο, θα αφιερώσω τον επόμενο μήνα για να το περάσω στο LaTeX!